Historia

Data
przyjazdu
Data
wyjazdu

Historia

Magia historii

Kamienica przy ulicy św. Marka 35 została wzniesiona w latach 1935 – 1936 przez firmę architektoniczną Leopolda Bachnera i Maurycego Stiela, w miejscu rozebranej w 1935 r. dziewiętnastowiecznej zabudowy.

Od XIV w.  do 1788 r. działka należała do tzw. kurii mogilskiej, czyli posesji opata cystersów z Mogiły. Parcela mieściła dwór opacki, zabudowania gospodarcze, budynki mieszkalne oraz ogród. Na początku XIX w. zabudowania uległy zniszczeniu. W 1827 krakowski cukiernik Gottlieb Cypser r. zaczął wznosić w miejscu dawnych budynków cysterskich willę, którą zamierzał połączyć z kawiarnią.

Plany wykonał wiedeński inżynier von Pierret. Działkę z nieukończonym zamierzeniem budowlanym kupił w latach 30. XIX w. przedsiębiorca Piotr Antoni Steinkeller, który sfinalizował budowę w 1841 r. Powstał parterowy klasycystyczny dwór z kolumnowym portykiem od strony Plant i dwoma skrzydłami od zachodu sąsiadującymi z ogrodem kwaterowym.

W skład zespołu wchodziły także przebudowane spichlerze opackie. Wjazd na teren prowadził przez bramę przy dzisiejszej ul. św. Tomasza 32. W  połowie XIX wieku środkową część budynku wynajmowano na tzw. resursę, gdzie organizowano rozrywki towarzyskie, koncerty, bale i maskarady.

Po śmierci Steinkellera budynek został kupiony przez Wincentego Kirchmayera, właściciela „Czasu”, i odrestaurowany jego staraniem w latach 1860-1861, według projektu Filipa Pokutyńskiego. Wtedy to właśnie parterowy obiekt uzyskał ostateczny kształt architektoniczny.

W 1861 w pałacu umieszczono drukarnię oraz redakcję "Czasu". Redakcja miała tu siedzibę aż do 1934 r. XX w., kiedy to została przeniesiona do stolicy, a budynek, należący wówczas do Potockich, zburzono w całości.  Na jego miejscu wzniesiono kamienicę, zaprojektowaną w duchu modernizmu przez Bachnera i Stiela.

W trakcie prac archeologicznych, prowadzonych  w poziomie piwnic, odsłonięto w dwóch komorach piwnicznych wschodniej części budynku dwa osobne relikty muru.

Podczas analizy zachowanych reliktów oraz materiałów archiwalnych
i kartograficznych stwierdzono, że pozostałości kamiennych murów, układających się w jednej linii, należą do poprzednich, zatartych faz zabudowy, związanych
z najprawdopodobniej czasem funkcjonowania dworu opackiego na parceli tzw. kurii mogilskiej.
Fragmenty muru obcenie można podziwiać w sypialni Apartamentu Cysterskiego.

Zobacz pełne "Sprawozdanie z nadzoru architektoniczno-badawczego"

Oferty specjalne

Wyjątkowy pobyt

Zobacz na mapie
Newsletter

Badź na bieżąco z naszymi ofertami!

Ta strona używa COOKIES.

Korzystając z niej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies, zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. Więcej w Polityce prywatności.

OK, zamknij